نوشته محمدمهدي انصاري

حماسه‌ در پي حماسه

بزرگترين هنر دموكراسي‌ها،‌به ميدان آوردن توده‌هاي مردم و لايه‌هاي مختلف اجتماعي است. هر نظام سياسي مردم سالاري كه بتواند در قالب‌هاي متنوع، مشاركت بالاي مردم را موجب گردد به ترازي قابل قبول از توسعه يافتگي سياسي دست يافته است. با اين وصف در همين نظام‌ها براي اينكه زمينه مشاركت مردم در يك برنامه يا مناسبتي (انتخابات، همه‌پرسي،‌تجمعات ملي، مناسبت‌هاي تاريخي و ...) فراهم آيد هفته‌ها و شايد ماه‌ها دستگاه‌هاي تبليغات رسمي حكومت و تشكل‌هاي حزبي و صنفي به راه مي‌افتند و نيز با تعبيه برخي الزامات مدني و اجبارهاي قانوني، (مثلا در بلژيك، سوئيس و ...) ميزان مشاركت سياسي و اجتماعي تا حدودي بالاتر مي‌رود اما كمتر نظام سياسي دموكراتيكي را مي‌توان سراغ گرفت كه از چنان ظرفيت بالايي برخوردار باشد كه در كمتر از يك ماه بتواند سه بار مردم را به عرصه مشاركت فرا بخواند، آن هم مشاركتي كه هم از لحاظ كمي و هم از لحاظ كيفي قابل توجه است زيرا اولا در شرايطي كاملا آزاد و بدون اعمال اجبارهاي قانوني و مدني و ... چنين مشاركت‌هايي صورت مي‌پذيرد ثانيا تنوع، تكثر و فراگيري مشاركت لايه‌ها و اقشار گوناگون اجتماعي بسيار زياد است و ثالثا مشاركت بالا، نه در يك نقطه از سرزمين كه به نحو همزمان در بيش از 500 نقطه در اقصي نقاط كشور رقم مي‌خورد.
آري! نظام سياسي جمهوري اسلامي، كه برآمده از اعتقادات اصيل ديني و فرهنگي ملت بود و به پشتوانه راي ملت مستقرگرديد، با گذشت سه دهه هنوز قادر است در كمتر از يك ماه و براي سه رويداد مهم عبادي، ملي و سياسي يعني نماز جمعه 14 بهمن، جشن ملي 22 بهمن و انتخابات 12 اسفند زمينه‌ساز مشاركت‌هاي گسترده مردمي باشد.
همين وضعيت بي‌بديل و مشاركت گسترده ملت به علاوه پيروزي‌هاي پي در پي نظام در عرصه‌هاي گوناگون بوده كه به تعبير رهبر معظم انقلاب ما را در "شرايط بدر و خيبر" قرار داده است. شكست دشمنان نظام از مواجهه با جمهوري اسلامي، ناتواني استكبار و غرب در منزوي‌ ساختن ايران و در مقابل الهام‌بخشي انقلاب اسلامي در جريان بيداري اسلامي ملت‌هاي منطقه، ناكامي غرب و اروپا در اعمال تحريم‌هاي گسترده عليه ايران، استقلال روزافزون و همه جانبه و پيشرفت‌هاي چشمگير ملت ايران و از همه مهمتر اتكاي نظام جمهوري اسلامي به ملتي بصير، مقاوم، انقلابي، هوشمند و وفادار به آرمان‌هاي نظام اسلامي همه و همه نشان دهنده موقعيت استراتژيك و اقتدار سخت‌افزاري و نرم‌افزاري ايران اسلامي است.
در پي تمام اين پيروزي‌ها و غرور‌آفريني‌ها اما انتخابات مهم مجلس هشتم در كمتر از دو هفته آينده پيش روي ماست: اولين انتخابات پس از فتنه تلخ 88. دست‌اندركاران انتخابات در اجرا و نظارت، كانديداها و طرفداران ايشان، احزاب و جناح‌ها،‌رسانه‌ها، نخبگان و از همه مهمتر انتخاب‌كنندگان يعني مردم عزيز به وظايف حساس و تعيين‌كننده خود واقف هستند و بايد بيش از پيش به قانوني بودن و اخلاقي بودن فضاي انتخابات و عقلاني شدن رقابت‌هاي سياسي كمك كنند اما همه اين شرايط مثبت سياسي و پيروزي‌هاي مكرر و وجود چشم‌اندازهاي اميدبخش براي كشور و ملت هرگز به معني نبود مشكل در جامعه نيست، اين مشكلات و مسائل را مي‌توان در چهار دسته تقسيم‌بندي كرد:
1- در حوزه سياسي: وجود برخي شكاف‌هاي سياسي و تنگ‌تر كردن حلقه طرفداران نظام كه مغاير با "سياست جذب حداكثري و دفع حداقلي" بوده و متاسفانه به هر دليل و به هر عنوان (تحجرگرا، انحرافي، افراطي، فتنه‌گر و ...) افراد را از دايره نظام خارج مي‌كنيم يك مشكل جدي و خطرناك است. اگر با نگاه وسيع‌تر و با تقواي بيشتر و البته با دورانديشي و جامع‌نگري عميق‌تر به برخي اشخاص كه جزء سرمايه‌هاي ملي هستند نگاه كنيم،‌قطعا خواص و سياسيون كمتري به دامان اپوزيسيون سوق داده مي‌شوند. البته اين رويكرد هرگز به معناي مسامحه و اغماض در قبال افراد و جريان‌هايي كه نسبت به نظام، انقلاب و رهبري ظلم روا داشته‌اند نيست.
2- در حوزه اقتصادي: اتفاقات منفي نظير اختلاس بزرگ بانكي، نوسان در بازار ارز و طلا،‌تورم،‌ وضعيت مسكن و اشتغال،‌عدم توازن بين صادرات و واردات كه به توليد ملي ضربه مي‌زند،‌ فساد در سيستم‌هاي اداري و گمركي و ... براي تدوين الگوي اقتصاد اسلامي كه جزء آرمان‌هاي فكري انقلاب و نظام ما بوده شايسته و زيبنده نيست. از سويي در سال جهاد اقتصادي و در آغازين سال دهه پيشرفت و عدالت روند فزاينده چالش‌هاي اقتصادي موجب ناكارآمدي سيستم اقتصادي و مالي كشور مي‌شود كه لازم است مجلس پيش‌روي كه به اراده و انتخاب ملت شكل مي‌گيرد براي درمان قطعي آنها چاره‌انديشي كند.
3- در حوزه اجتماعي و فرهنگي: ملاحظه برخي آسيب‌هاي فرهنگي و بعضي انحرافات اجتماعي و هنجارشكني‌هاي مختلف نظير اعتياد و روي آوردن جوانان به مواد مخدر و روان‌گردان‌هاي جديد، ازدياد آمار طلاق، تشديد شكاف‌هاي طبقاتي، تجمل‌گرايي روزافزون، بد حجابي، پارادوكس‌هاي اجتماعي،‌تبعيض‌هاي آزاردهنده و ... در يك "جامعه اسلامي" بسيار تلخ و گزنده است و همين انحرافات و آسيب‌ها به مثابه موريانه‌اي هستند كه از درون نظام و ساختارهاي فكري و ايدئولوژيك، آن را سست مي‌كنند و مباد كه نظام اسلامي ما از اين ناحيه دچار چالش و بحران شود. شايسته است قوه مقننه كشور به عنوان "خانه ملت" با قانونگذاري و نظارت خود و بسيج تمام امكانات عمومي براي اين معضلات چاره‌انديشي كند و آيا نبايد اينها در زمره مطالبات اصلي و حياتي ملت از برگزيدگان خويش در مجلس شوراي اسلامي باشند؟!!
4- در حوزه مديريتي: بارها شنيده‌ايم و گفته‌اند كه علت اصلي مشكلات ايران،‌مشكل در حوزه مديريتي است. ايران از هر نوع مواهب و استعدادها و منابع برخورداراست وعلي‌القاعده نبايد به اين ميزان در عرصه‌هاي گوناگون دچار آسيب‌ها و كاستي‌ها باشيم. شايسته‌سالاري رمز بدون بديل در رفع مشكلات وچالش‌هاي فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و مديريتي ايران اسلامي است. اساسا اقتضاي عدالت هم همين است كه افراد شايسته،‌توانمند، متعهد و متخصص عهده‌دار شئون وتنظيم مناسبات عمومي جامعه باشند. از اين رو انتخاب نمايندگان شايسته براي مجلس شوراي اسلامي،‌اولين اقدام تعيين كننده و كليدي براي شايسته‌سالاري در ساير قواست زيرا آنها با تصميم‌گيري‌ها، قانونگذاري‌ها، نظارت‌گري‌ها، راي اعتمادها، استيضاح‌ها و تحقيق و تفحص‌هاي خود اصل شايسته سالاري را در تمام سطوح جامعه نهادينه خواهند كرد.
ان‌شاءالله ملت رشيد و بالغ ايران با بينش سياسي و شعور و شور انتخاباتي خود، حماسه 12 اسفند را به گونه‌اي رقم خواهد زد كه اولا تجربه‌هاي تلخ نظير مجلس ششم و ... رقم نخورد، ثانيا افراد و جريان‌هاي مسئله‌دار وارد خانه پاك ملت نشوند و ثالثا با عظمت اين حماسه، پوزه استكبار و غرب زياده‌خواه، يك بار ديگر به خاك مذلت ماليده شود.