مشکل شیراز فقر مسائل فرهنگی است

امروز در امور شهری هر کجا ضربه می‌خوریم از خداگریزی است و اگر حمل و نقل و ترافیک مناسب می‌خواهیم و به دنبال ساماندهی بافت‌های فرسوده تا بهبودی کسب و کار  هستیم باید روی اعتقادات مردم کار شود و آنان را با خدا آشنا کنیم.

باید در شیراز نگاه متولیان شهر در خدمات رسانی فقرا نیز تغییر کند و طوری برنامه‌ریزی شود که پول بالاشهری‌ها در پایین شهرها هزینه شود.

خلاف عدالت و قرآن است که  بگوییم پول بالاشهری برای بالاشهری و پول پایین شهری برای پایین شهری‌ها استفاده شود و این در حالی است که باید پول را از برج‌ساز گرفت و به مناطق فقیرنشین داده شود.
معضل ما فقر فرهنگی است، چراکه بسیاری از فقرا هستند که با آبرو و بدون گناه زندگی می‌کنند و این در حالی است که برخی از اغنیا غرق در گناه هستند.
هر جا آسیب و فتنه، فساد، کم‌کاری و ظلم است ریشه در بی‌توجهی به خدا است از این رو مسئولان اگر می‌خواهند برکات در شهر باشد ایمان و تقوا را باید مورد توجه قرار دهند، نه اینکه با برگزاری چهار سمینار بخواهند این مشکلات را رفع کنند.

مدیران شایسته مدیرانی هستند که از فرصت‌ها در راستای ارتباط با مردم استفاده می‌کنند و یکی از مشکلات ما این است کارهای خوب را تشویق نمی‌کنیم و چرا به جای جریمه تشویق نمی‌شود و باید فرهنگ‌سازی در جامعه با تشویق همراه باشد.
یک مدیر اگر بخواهد موفق باشد باید خدا را در نظر گرفته و کار را برای خدا انجام دهد و ایمان به خدا داشته و به دنبال نفع رساندن به خلق خدا بوده و اعتدال و میانه‌روی در تهی‌دستی را فراموش نکند.
مسئولی که کار از او برنمی‌آید باید کنار برود، چراکه هم تخصص و هم توانایی در اجرا از مواردی است که باید هر مسئولی در سمت خود به آن توجه کند.

بخشی از ناکامی‌ها به عدم تخصص مدیران در کارها برمی‌گردد و باید کار اجرایی را به دست کسانی بدهند که تخصص اجرای آن کار را داشته باشند و ریال به ریال بیت‌المال را مسئول هستیم و باید پاسخگو باشیم.
امتیاز یک شهر به چهار اتوبان و بزرگراه و امکانات رفاهی نیست.
انتهای پیام/